به نام خدا میکشند ،
به نام خدا می خورند ،
به نام خدا گرسنگی میکشند ،
به نام خدا میجنگند،
به نام خدا آشتی میکنند،
به نام خدا عشق می ورزند ،
به نام خدا تنفر می پراکنند ،
به نام خدا می آغازند،
به نام خدا به پایان می رسانند،
به نام خدا می خرند ،
به نام خدا می فروشند،
به نام خدا قیام میکنند ،
به نام خدا می آرامند،
به نام خدا زندانی می کنند،
به نام خدا زندان بان می شوند،
به نام خدا سر به دار می شوند،
به نام خدا سر به دار می کشند،
به نام خدا فریفته می شوند،
به نام خدا میفریبند ،
به نام خدا میخندند ،
به نام خدا می گریند،
به نام خدا میزنند ،
به نام خدا شفقت می ورزند،
به نام خدا می دزدند،
به نام خدا دست دزد می برند،
به نام خدا تصدق میکنند،
به نام خدا گدایی میکنند،
به نام خدا فخر می فروشند،
به نام خدا فقر میکشند،
به نام خدا بنده گی میکنند ،
به نام خدا به برده گی میبرند،
به نام خدا خدا خدا میکنند ،
به نام خدا شیطات عبادت میکنند،
به نام خدا می سوزانند ،
به نام خدا می سوزند،
به نام خدا می بازند ،
به نام خدا می تازند،
به نام خدا می نویسند ،
به نام خدا نمی خوانند،
ولی عجب صبری دارند بنده گان خدا و عجب دینی دارد خدا که همه از
سفره اش بهره مند بر می خیزند.
چه گشاده دستی که هر ضدی را شفا است.
این جهان، جنگ است چون بنگری ذره با ذره، چون دین با کافری
جنگ فعلی هست از جنگ نهان زین تخالف، آن تخالف را بدان
جنگ طبعی، جنگ فعلی، جنگ قول در میان جزو ها حربیست هول
پس بنای خلق، بر اضداد بود لاجرم، ما جنگیم از ضر و سود
هست احوالم ، خلاف همدگر هر یکی با هم ، مخالف در اثر
(دفتر ششم مثنوی)
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
که ز ضد ها، ضدها آمد پدید در سُوِیدا روشنایی آفرید
(دفتر اول مثنوی)
الف....
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر